Nergis’in varoluş ve yok oluş hikayesini bilenler bilir. Bilmeyenler için anlatmak gerekir. O halde toplanın anlatayım.
Aşıklarına yüz vermeyen ve çok güzel bir peri olan Ekho, bir gün ormanda avlanan bir avcı görmüş. Hikaye odur ki, Narkissos adındaki bu avcı, çok yakışıklıymış. Narkissos’u, bir defa gören herkes onun dillere destan güzelliği karşısında büyülenirmiş. Peri kızı Ekho, bu yakışıklı avcıya ilk görüşte aşık olmuş ancak avcı Narkissos, bu sevgiye karşılık vermeyerek peri kızından kaçmış. Ekho ise istenilmemenin acısıyla içine kapanarak kendini yiyip bitirmiş ve en sonunda da canından olmuş. Ölmeden önce Narkissos için “O da benim gibi sevsin ve o da benim gibi kavuşamasın” diye ah etmiş. Peri kızının bedeni sarp kayalara dönüşmüş, sesi ise bu kayalarda “echo” dediğimiz yankılara…
O zamandan beri kim dağlara, taşlara doğru seslense oluşan yankının Ekho’nun sesi olduğuna inanılmış.
Olimpos Dağı’nda yaşayan tanrılar, Ekho’nun ölmesinden dolayı büyük bir üzüntü duyarak Narkissos’a ceza vermeye karar vermişler. Günlerden bir gün, Narkissos avdayken aç, susamış ve yorgun bir şekilde nehir kenarına gelmiş. Su içmek için nehire eğildiğinde, yüzünün sudaki yansımasını fark etmiş. Daha önce hiç görmediği bu güzellik karşısında adeta büyülenen Narkissos, güzelliğine o kadar hayran kalmış ki gözlerini yansımasından ayıramamış ve kendine aşık olmuş. Yansımasına kavuşamayacağını anladığı andan itibaren ise ne su içebilmiş ne de yemek yiyebilmiş. Aynı Ekho gibi o da günden güne erimeye başlamış ve nehir kenarında kendini seyrederek ömrünü tüketmiş. Öldüğü gün ise Narkissos’un bedeni, beyaz ve sarının birleştiği mis kokulu çiçeklere dönüşmüş.
Velhasıl kelam; varoluşunun muntazamlığıyla karşılaşınca yarattığı tesirden kurtulamayan Nergis, kendi kendinin kurbanı olmuş.
Gelelim Nergiz’in hikayesine… (II. Kısım sonra)
Ceren Nergiz
|